صاحب خانه

می‌گویند: دل خانه‌ی خـــداست ؛

دوست دارم ،

کلیـــدش را بدهم دست خودش ...

این زلزله‌ها ...

این زلــزله‌ها ،

برای تکان خوردن زمین نیست ،

برای تکان دادن آدم‌هاست ؛

چشمانش ...

چـراغها را خاموش کن ،

چشــمانش ،

چشمانش تمام جهــان را ،

روشــن کرده است ؛

سقوط آزاد

دیروز برای مرده‌ها فاتحه می‌خواندیم ؛

بعدها که بی‌فرهنگتر شدیم ،

یک دقیقه سکوت ؛

حالا هم یک پیامک بدون متن ؛

و ادامه دارد سقوط آزاد فرهنگی ما ...

تا کجا !؟ ...

پ.ن: اشاره به برنامه نود این هفته

تو را صدا می‌زنم ...

بی هیچ نظم و نثری ؛

خیلی ساده و بی‌تکلف ،

تو را صدا می‌زنم ...

هر وقت به تو فکر می‌کنم ...

تــو با مــن نیستی ،

اما وقتی به تو فکر می‌کنم ،

ابرهای سیاه دور می‌شوند ،

و باران هر وقت بگویم می‌بارد ...

شب بیداری

ایکاش ،

امشب به جای بیــدار ماندن ،

بیــدار شویم ...

شب قدر

امشب شب قــدر است ،

و من ،

قــدری ندارم ...

زخم دلت ...

اوف بر این مــردم ،

که زخـــم دلـــت از آنها ،

بزرگتر از زخم ســرت است ...

دور باید شد از این خاک غریب ...

گاهـی روحــم عاصی می‌شود ،

گاهی دلش می‌خواهد ،

کفش‌هایش را در بیاورد ،

یواشکـی ،

پاورچین پاورچین ،

از این جسم خاکی دور شـود ؛