محبوبیت الاهی

باید خدا بخواهد ،

تا مردم دوستت داشته باشند ؛

رابطه‌ خود و خدا را درست کن ،

تا خدا محبوب قلبهای مردمت کند ...

حاجت روا ...

دیشب به حرم خواهر امام رفته بودم ،

کنار ضریح مبارک خانم بودم که دیدم جوانی آمد کنارم و ضریح را گرفت ؛

درست نمی‌توانست صحبت کند ،

زبانش کلمات را درست تلفظ نمی‌کرد ؛

با همون حالش اول یک پانصد تومانی انداخت در ضریح ،

سپس با لهجه گیلکیش شروع کرد به حرف زدن ؛

میگفت: خــانم ، به دادم برس ، حدود چند ماهه بیکارم . به خدا میخوام نون حلال برای زن و بچه ام ببرم. نذار دستم رو جلوی برادرام دراز کنم ... ؛

هنوز حرفهایش تمام نشده بود که یکدفعه کسی صدایش کرد ،

به او گفت: چکار میتوانی بکنی!؟ چکاری بلدی؟ ؛

خلاصه هنوز یک دقیقه هم از عرض حاجتش نگذشته بود که من شاهد بودم حاجت روا گشت ... ؛

از آن زمان حالم متحول شد ؛

احساس کردم این پیامی بود برای من ... ؛

یتیم نواز

مولا فرمود : لطف دنیا به یتیم نوازی است ؛

مردم فریاد زدند : عــــلــی ...؛

با من چه کرده‌ای ...

چـه کـرده‌ای با مـن ... ،

که ایـن روزهـا ،

تــو را ،

فـقـط بـه اندازه‌ی یـک اشتبـاه مـی شناسم ...

بهترین دوست

آنگاه که دوست داری همواره کسی به یادت باشد ،

به یاد من باش ،

که من همیشه به یاد تو هستم ؛

از طرف بهترین دوست تو ،

خــــدا ...

پ.ن: بقره - 152

وقتی هوا گرم می‌شود ...

این روزها ،

هوا که گرم می‌شود ،

فرق بین زن و نازن مشخص می‌شود ...!!

یه تــرکه ، یه رشتی ، یه قزوینی ...

عباس: حاجی گِـلوم مـِسوزه ، مِشه دستاتو بذاری رو گِلوم !؟ ؛

کاظم : (با اکراه دست خونیش رو عقب می‌کشه) آخه...! ؛

عباس: نــِه حاجی! ، همی دستارو بذار ، میخوام همینا باشه ... ؛

کاظم: اصغر یک جوک رو برات نسخه پیچیده ، گفته هر چند ساعت برات تعریف کنم... ؛

عباس: هـا! بـُگــو ... ؛

کاظم: یک شب تو جبهه قرار بوده عملیات بشه ،

می‌پرسن کیا داوطلب‌اند!؟ ... ،

از اون جمع یه تــرکه ، یه رشتی ، یه قزوینی ، یه لـر ... (بغض کاظم) ... یه فـارس ، یه بـلوچ ... ،

عباس!!!؟ ... عباس!!!؟ ...

پ.ن: آژانس شیشه‌ای

چند درجه حرارت بیشتر پختـه ترت مـی کند ...

هــوا ممنونم! ،

گـــرم که می‌شوی ،

تــازه می‌فهمد لـــذت حــجاب را ،

لـــذت بــنـدگی را ...

پ.ن: تقدیم به خواهران ایمانی

نمی آیی !؟

هوای نبودنت ،

پر است از ابرهای دل تنگی ؛

نمی آیی !؟ ...

حکایت من

حکایت من ،

حکایت کسی است که ؛

عاشق دریا بود ، اما قایق نداشت ؛

دلباخته‌ی سفـــر بود ، اما همسفر نداشت ؛

زجــرها کشید ، اما ضجه نزد ؛

بغض داشت ، اما اشک نریخت ؛

حکایت من حکایت داستان عشقی‌ست که ،

فـرهادش دیگر عاشـق نیست ...